Σε τρία διαφορετικά σχέδια νόμου, τρεις νέες ρυθμίσεις για τις απαλλοτριώσεις

348

  

athensΌταν η πολιτεία θεσπίζει 9 ρυθμίσεις μέσα σε 4 χρόνια για το ίδιο θέμα, αυτό σίγουρα δεν είναι καλό σημάδι. Πόσω μάλλον, όταν σκοπεύει να τις αυξήσει σε 12, καταθέτοντας μέσα σε ένα δεκαήμερο νέες ρυθμίσεις… σε τρία διαφορετικά σχέδια νόμου ταυτόχρονα. Ο λόγος για τη νομοθεσία περί απαλλοτριώσεων, από την οποία εξαρτάται η ταχύτητα πραγματοποίησης των δημόσιων έργων, η εξασφάλιση κοινοχρήστων χώρων και πολλά άλλα ζητήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα των πολιτών.

Σε τι αφορούν, λοιπόν, οι νέες ρυθμίσεις;

1. Οι ρυθμίσεις που συμπεριελήφθησαν στο πολυ-νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών, το οποίο ψηφίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα, αφορούν την επιτάχυνση των απαλλοτριώσεων για την εκτέλεση έργων.

Προβλέπουν ότι η απόφαση του Εφετείου που επιτρέπει να ξεκινήσουν οι εργασίες πριν από τον προσδιορισμό του ύψους της αποζημίωσης είναι άμεσα εκτελεστή, όπως και οι δικαστικές αποφάσεις που αφορούν την παράδοση του ακινήτου που απαλλοτριώνεται. Επίσης, για την ταχύτερη διεκπεραίωση απαλλοτριώσεων μικρού οικονομικού αντικειμένου (κάτω των 1.500 ευρώ), ορίζεται ότι αρκεί να υποβληθεί από τον δικαιούχο μια υπεύθυνη δήλωση.

2. Στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Ανάπτυξης για το νέο ΕΣΠΑ, που κατατέθηκε προ ημερών στη Βουλή, ορίζεται ότι ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ή ο υπουργός που κηρύσσει την απαλλοτρίωση υπέρ του Δημοσίου, μπορεί να προχωρά στην απευθείας εξαγορά του ακινήτου. Επίσης ορίζεται ότι αναγκαστική απαλλοτρίωση μπορεί να κηρύσσεται σε εντός σχεδίου περιοχές και για τη διάνοιξη οδών διαφυγής σε υπόγεια έργα.

3. Τέλος στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος, που κατατέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή περιλαμβάνονται νέες ρυθμίσεις υπέρ της άρσης απαλλοτρίωσης σε περιπτώσεις μακράς χρονικής δέσμευσης ακινήτων και τον ορισμό νέας διαδικασίας για την επανακήρυξη των απαλλοτριώσεων.

Τι μας δείχνει η κατάθεση ρυθμίσεων ταυτόχρονα από τρία υπουργεία σε τρία νομοσχέδια, πέραν της αποσπασματικότητας με την οποία γίνεται ο χειρισμός της υπόθεσης (και της έλλειψης συνεννόησης ανάμεσα στους νομοθέτες); Προφανώς, ότι εξακολουθεί να υφίσταται σοβαρό πρόβλημα. Οπως επισημαίνεται από όλους τους επιστημονικούς φορείς, παρά τις διαδοχικές νομοθετικές ρυθμίσεις το σύστημα τέλεσης απαλλοτριώσεων στη χώρα μας εξακολουθεί να πάσχει: Οσον αφορά τις απαλλοτριώσεις για δημόσια έργα, το κυριότερο πρόβλημα παραμένει η διαχείρισή τους από τη Δικαιοσύνη. Οι συνεχείς αναβολές από τα δικαστήρια του ορισμού της τιμής μονάδας (δηλαδή της αξίας της γης) καθιστούν αδύνατο να εκτιμηθεί με σοβαρότητα ο χρόνος ολοκλήρωσης των απαλλοτριώσεων για ένα έργο.

Επιπλέον, ζήτημα δημιουργείται λόγω των υπέρογκων ποσών που σε πολλές περιπτώσεις ορίζουν τα δικαστήρια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι αναβολές στην εκδίκαση των απαλλοτριώσεων για το Μετρό της Θεσσαλονίκης είναι τόσες, που θέτουν σε κίνδυνο τη δημιουργία 2 από τους 13 σταθμούς.

Όσον αφορά τις απαλλοτριώσεις για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων, το πρόβλημα είναι πιο πολύπλοκο. Από τη μια πλευρά, οι δήμοι ή η Πολιτεία δεσμεύουν επί μακρόν την περιουσία ιδιωτών (για να δημιουργήσουν κοινόχρηστους χώρους), χωρίς η διαδικασία να ολοκληρώνεται και ο ιδιοκτήτης να αποζημιώνεται. Το πρόβλημα αυτό (την οικονομική αδυναμία των δήμων να απαλλοτριώσουν τα οικόπεδα που έχουν δεσμεύσει) υποτίθεται ότι θα έλυνε το Πράσινο Ταμείο, το οποίο όμως άλλαξε προτεραιότητές και διαθέτει μόνο ένα μικρό μέρος των πόρων του για την απόκτηση ελεύθερων χώρων. Και έτσι τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πλήθος ρυθμίσεων υπέρ της διευκόλυνσης της άρσης μιας απαλλοτρίωσης. Από την άλλη πλευρά, πάντως, η διευκόλυνση αυτή οδηγεί στην απώλεια των πολύτιμων, συχνά τελευταίων αδόμητων χώρων μέσα στις σφιχτοκτισμένες μας πόλεις.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ

πηγή: kathimerini.gr