Το γρίφο του κόστους της διακοψιμότητας καλείται να λύσει ο Λαφαζάνης

265

  

APEΝα επιλύσει το γρίφο για το ποιος θα πληρώσει το μέτρο της διακοψιμότητας, ένα θέμα που ναι μεν έχει εγκριθεί πέρυσι από την Ε. Επιτροπή, παρέμεινε ωστόσο σε εκκρεμότητα ως προς τον επιμερισμό του κόστους του, καλείται να επιλύσει μέσα στις επόμενες εβδομάδες ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Π. Λαφαζάνης.

Δύο είναι τα στρατόπεδα που θα βρεθούν απέναντι, κρίνοντας τουλάχιστον από τις θέσεις που έχουν μέχρι σήμερα γίνει γνωστές. Η βιομηχανία από τη μία πλευρά και οι ΑΠΕ από την άλλη.

Διότι ετησίως το κόστος της διακοψιμότητας εκτιμάται σε 60-65 εκατ. ευρώ από τον ΑΔΜΗΕ, και με βάση το σχετικό κείμενο που απέστειλε πέρυσι η Ε. Επιτροπή στην τότε κυβέρνηση, καλούνταν να το επωμιστούν όλοι οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, μέσω ειδικού τέλους (Ειδικό Τέλος για την ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού, ΕΤΑΕΕ), το οποίο και θα αποδιδόταν στον Διαχειριστή της Μεταφοράς.

Το μεγαλύτερο μέρος του θα πληρωνόταν από τους παραγωγούς ΑΠΕ, ένα σημαντικό κομμάτι αναλογούσε στους ανεξάρτητους παραγωγούς, ενώ για τη ΔΕΗ κατέληγε να είναι μια ουδέτερη επιβάρυνση, δεδομένου ότι στο μέτρο εμπίπτουν και τα ορυχεία, ως βιομηχανικοί καταναλωτές, οπότε η επιχείρηση θα κατάφερνε έτσι να μηδενίσει την όποια επιβάρυνση.

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την ειδική επιτροπή με αντικείμενο την εξεύρεση μέτρων μείωσης του υψηλού ενεργειακού κόστους που σύμφωνα με πληροφορίες θα συνεδριάσει για πρώτη φορά αύριο, υπό τον Γενικό Γραμματέα Γ. Τόλιο, προκειμένου μέσα στις επόμενες τρεις εβδομάδες να υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου.

Τι υποστηρίζει η βιομηχανία

Ας δούμε ποια είναι η άποψη της βιομηχανίας. Καταρχήν, η βιομηχανία προβάλλει ως βασικό της επιχείρημα το γεγονός ότι η διακοψιμότητα ενθαρρύνει την αύξηση της απασχόλησης. Διότι αν π.χ. η Χαλυβουργική δεν βάλει και πάλι μπροστά τον κλίβανο (σσ: που έχει σταματήσει να λειτουργεί από το 2012), άρα αν δεν επαναπροσλάβει προσωπικό που έχει αποχωρήσει με εθελουσία έξοδο, δεν πρόκειται και να κερδίσει από τη διακοψιμότητα. Από εκεί και πέρα, όσον αφορά στο ποιός θα πληρώσει το κόστος, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι εκτός του ήδη γνωστού. Ποιός δηλαδή; Ο κρατικός Προϋπολογισμός, είναι η απάντηση κύκλων της βιομηχανίας, και ειδικότερα τα έσοδα από τις δημοπρασίες αδιάθετων δικαιωμάτων ρύπων. Το σκεπτικό είναι το εξής. Ως γνωστόν, μόλις μηδενιστεί το έλλειμμα του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ, τα έσοδα από τις δημοπρασίες αδιάθετων δικαιωμάτων ρύπων δεν θα χρειάζεται πλέον να κατευθύνονται εκεί που πηγαίνουν σήμερα. Δηλαδή στο λογαριασμό των ΑΠΕ για την ενίσχυση των “πράσινων” παραγωγών. Όσο για το πότε υπολογίζεται να μηδενισθεί το έλλειμμα, στελέχη της αγοράς εκτιμούν ότι αυτό αναμένεται να γίνει στα μέσα του 2016 αντί για τα τέλη του 2015, όπως κανονικά θα συνέβαινε αν δεν είχε ακυρωθεί από τον Π. Λαφαζάνη η αύξηση στο ΕΤΜΕΑΡ. Σύμφωνα λοιπόν πάντα με το πιο πάνω σκεπτικό, σε ένα περίπου χρόνο από σήμερα, το κόστος της διακοψιμότητας θα μπορούσε να καλύπτεται μέσα από τα έσοδα των δημοπρασιών αδιάθετων δικαιωμάτων ρύπων.

Και τι λένε οι παραγωγοί ΑΠΕ

Φυσικά υπάρχει και η άλλη άποψη, των παραγωγών ΑΠΕ, που κινείται σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος. Όταν τεθεί και επισήμως το θέμα, οι παραγωγοί ΑΠΕ αναμένεται να επαναλάβουν όσα είχαν πει και πέρυσι στον υφυπουργό ΠΕΚΑ Α. Παπαγεωργίου.

Συνοπτικά η θέση τους είναι η εξής: Η διακοψιμότητα είναι μια τεχνική διαχείρισης της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιείται κατά κανόνα όταν δεν υπάρχει επάρκεια ισχύος στο σύστημα. Όταν αυτό συμβαίνει, η όποια επιβάρυνση πρέπει να μετακυλίεται σ’ αυτόν που απολαμβάνει τα οφέλη από την ύπαρξή της, δηλαδή στον τελικό καταναλωτή ενέργειας.

Υπό αυτό το πρίσμα- συνεχίζουν οι παραγωγοί ΑΠΕ- το μέτρο δεν είναι αναγκαίο, καθώς σήμερα υπάρχει μεγάλη επάρκεια ισχύος στο σύστημα. Επιπλέον, με το σχέδιο ρύθμισης της προηγούμενης κυβέρνησης εμφανίζονται να επιβαρύνονται οι παραγωγοί ενέργειας αντί για τους καταναλωτές. Αλλά επειδή οι θερμικοί παραγωγοί μπορούν και μετακυλίουν την επιβάρυνση στην Οριακή Τιμή Συστήματος (ΟΤΣ) – ενώ οι ΑΠΕ δεν μπορούν να το κάνουν – τελικά τη νύφη την πληρώνουν οι ΑΠΕ και οι καταναλωτές που αγοράζουν ακριβότερα ρεύμα από τους προμηθευτές λόγω της υψηλότερης ΟΤΣ.

Συμπερασματικά, οι παραγωγοί ΑΠΕ θεωρούν ότι η διακοψιμότητα για μεν τους ίδιουςθα καταλήξει να είναι μια ακόμη παράλογη επιβάρυνση- ένας ακόμη φόρος στα ήδη δραστικά μειωμένα από το “New Deal” ακαθάριστα έσοδα των έργων- για δε, τους καταναλωτές ένα ακόμη “χαράτσι”, αυτή τη φορά για την ενίσχυση της βιομηχανίας.

Κάπως έτσι διαμορφώνονται οι απόψεις των δύο πλευρών, ενόψει της έναρξης και επίσημα της συζήτησης από το ΥΠΑΠΕΝ για το μέτρο της διακοψιμότητας και ποιός θα το πληρώσει. Σύντομα οι απόψεις αυτές θεωρείται βέβαιο ότι θα αρχίσουν να διατυπώνονται με όλο και μεγαλύτερη ένταση.

Τι είναι η διακοψιμότητα

Υπενθυμίζουμε ότι το μέτρο της διακοψιμότητας, εκτός από μείωση του ενεργειακού κόστους για τη βιομηχανία, στοχεύει και στην αξιοπιστία και ασφάλεια του συστήματος, καθώς θα δώσει τη δυνατότητα στον ΑΔΜΗΕ να ζητά από τις επιχειρήσεις που θα συμβληθούν μαζί του να προβαίνουν σε διακοπές φορτίων, ανάλογα με τις ανάγκες που θα υπάρχουν.

Το μέτρο που πήρε πέρυσι το πράσινο φως από την ΕΕ με το σκεπτικό ότι δεν πρόκειται για κρατική ενίσχυση, περιλαμβάνει έναν ενδεικτικό τύπο για τον προσδιορισμό των εσόδων του Ειδικού Τέλους για την ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού (ΕΤΑΕΕ) με βάση το τι ισχύει και σε άλλες χώρες. Από την πλευρά του το υπουργείο, όταν προ εβδομάδων τέθηκε για πρώτη φορά το θέμα στο τραπέζι, ήταν της άποψης ότι οι ωφελούμενες βιομηχανίες θα πρέπει να δεσμευθούν με κάποιο τρόπο ότι θα αυξήσουν τις θέσεις εργασίας, και ότι θα εφαρμόζουν την εργατική νομοθεσία όταν θα δουλεύουν βράδια και Σαββατοκύριακα.

 

Πηγή: energypress.gr